De Ronde-fiets van Erik Zabel: Colnago Extreme Power

Erik Zabel hing zijn fiets aan de haak in 2008, na een rijke carrière. Viervoudig winnaar van Milaan-San Remo, 12 ritten in de Tour de France en maar liefst zesmaal mocht hij de groene trui aantrekken in Parijs.

In zijn laatste jaar reeds hij voor de Duitse ploeg MILRAM. De ploeg reed met witte Colnago fietsen maar Erik kreeg twee blauwe fietsen, de kleur van de Duitse zuivelfabrikant MILRAM. De mooiste fietsen uit het peloton, volgens Stephan.

Midden juni 2009 was Stephan ergens in Nederland op zoek naar een wielergids voor de komende Ronde van Frankrijk. Eens hij die bemachtigd had, zag hij er een advertentie instaan van wielerzaak Van Tuyl in Zaltbommel, Nederland. Daar aangekomen bleek dat het niet enkel mogelijk was om nieuwe fietsen te kopen, maar ook oude(re) proffietsen. Wham! Dat kon toch niet waar zijn? Een foto van de blauwe Milram-fiets van Erik Zabel stond ook in de catalogus. Stephan was vastberaden. Die fiets zou van hem worden. Het bleek echter makkelijker gezegd dan gedaan. Na contact opgenomen te hebben met de eigenaar werd om zijn fietsmaten gevraagd. Toch wel vreemd, vond Stephan. Want waarom hadden ze nu zijn fietsmaten nodig als hij een fiets van Zabel wou kopen? Uiteindelijk bleek de verkoper een groot lot fietsen van Rabobank en Milram overgenomen te hebben en wou hij persé een fiets met de juiste fietsmaat van Stephan aanbieden. Want wie wil nu een fiets die zijn maat niet is? Na heel wat heen en weer mailen werd het eindelijk duidelijk en was de kogel door de kerk. De fiets van Zabel was eindelijk in handen van Stephan.

De tweede blauwe fiets is nog steeds in het bezit van Erik Zabel zelf. Maar welke fiets is nu de reservefiets en welke de wedstrijdfiets van de Ronde? Niemand kan het nu met de volle 100% zekerheid zeggen, ook Erik zelf niet. Al wijzen enkele details in de richting van deze fiets. De fiets is nog in originele staat, behalve de Dura-Ace manivellen.  Die hebben de SRM-Powermeter cranks vervangen. Stephan vond nog restanten van plakband waarmee de datakabels van het SRM onder de onderste buis waren gekleefd, waardoor het normaal snel duidelijk zou zijn dat dit de wedstrijdfiets was want bij de meeste renners was hun trainingsfiets niet voorzien bij SRM. Maar niet bij fanatieke Erik, bij hem waren beide fietsen voorzien van SRM.  Bij de renners was toen meestal alleen hun wedstrijdfiets voorzien van een SRM. Toen hadden die renners meestal alleen het wedstrijdfiets voorzien van SRM. Anders bij Erik, ook zijn reservefiets had SRM. De krassen op de fiets wijzen echter op valpartijen, waardoor de kans groot is dat hij met deze fiets op 6 april 2008 de Ronde van Vlaanderen heeft gereden, meteen zijn laatste. Hij werd toen 67ste.